My life

       

ภาพจาก Netflix.com

 ด้วยความที่กระแสของซีรีส์ เรื่อง 13 reasons why ณ ตอนนั้น มันดังมาก  ในความรู้สึกของเราที่ว่าดัง ก็คือ มีคนแชร์เรื่องราว ใน feed Facebook เยอะมาก และถูกพูดถึงอย่างหนาหู  จนทำให้เราก็อยากรู้ว่ามันเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร  เป็นเรื่องใน High school แล้วยังไงต่อ  ทำไมถึงต้องดู

        และนั่นก็คือ เรื่องแรกที่ผมเข้าไปดู และเป็นเหตุที่ทำให้ผมต้อง subscribe Netflix  แต่ มันเป็นเรื่องแรกที่ผมเข้าไปดู และยังดูไม่จบครับ...

            อาจจะด้วยเนื้อหาที่เอื่อย ๆ และไม่ได้น่าติดตาม (คหสต. นะครับ) ผมเลยดูแค่ EP.1 และยังไม่ได้ดูต่อเลย (ถ้าว่างดูจบแล้วจะมารีวิวนะครับ  แต่คิดว่าน่าจะมีหลายคนดูจบแล้ว)  แล้วเรื่องไหนเป็นเรื่องแรกที่ดูจบ  ดูจนจบซีซั่น แล้วอยากดูต่อ อยากดูอีก  ก็นี่เลยครับ ....

             เรื่อง Good girls หรือชื่อภาษาไทย คือ  ถึงเวลาร้าย  ต้องบอกก่อนว่าอาจจะเป็นเรื่องที่ไม่ได้อยู่ในกระแสเท่าไร  แต่ข้อดีของ Netflix อย่างนึงก็คือ  มันจะมีระบบที่สุ่ม หรือ Random ในสิ่งที่คล้ายๆ ๆ กับสิ่งที่เราเคยดูไปแล้ว  เช่น บางคนชอบ Rom-Com บางคนชอบ Thriller ระบบมันก็จะสุ่มสิ่งที่คล้าย ๆ กับแนวที่เราชอบดูมาให้  นี่ก็เลยเป็นเสน่ห์อีกอย่างนึงของ Netflix ที่ผมชอบมาก  เพราะบางที่เราไม่รู้จะดูอะไร  แต่มันก็ขึ้นมาให้เราเลือกเลย  และ Good girls ก็เป็นหนึ่งในนั้น 

               ที่นี่มาพูดถึงตัว Good girls กันบ้าง เรื่องราวเป็นเรื่องเกี่ยวกับแม่บ้าน 3 คนที่เป็นเพื่อนกัน  และอยู่ดีๆ ก็มีเหตุที่ทำให้ทั้ง 3 ต้องมาเจอกัน และทำมิชชั่นบางอย่างซึ่งเกี่ยวกับเงิน  อิอิ   ผมไม่สปอยล์ละกันว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง  แต่แค่อยากจะบอกว่ามันสนุกตรงการได้ติดตาม ได้ลุ้น ว่าตัวละครแต่ละตัว  จะไปจบที่ตรงไหน...  และทั้ง 3 ตัวละคร ก็มีบุคลิกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง  โดยตัวละครแรกที่ดูจะโดดเด่น และดึงดูดให้ผมดูต่อ ก็น่าจะเป็นคนนี้ครับ 

                แม่สาวเสื้อแดง  รับบทโดย Mae Whitman  แสดงเป็น แอนนี่   แม่ม่ายสาวสวยลูกหนึ่ง  ที่สวย แซ่บ และใจกล้าที่สุดในกลุ่ม   ชอบทำอะไรโลดโผน  และตัดสินใจสิ่งต่างๆ ที่เราคาดไม่ถึง และนำมาซึ่งมวลปัญหาทั้งมวลในเรื่อง  แต่ก็เป็นคนที่ทำทุกอย่างเพื่อลูก  แม้ชีวิตตัวเองจะไม่มั่นคงก็ตาม   ทั้ง 3 คนนี้ นางถือว่าเป็นคนที่น่าเป็นห่วงสุด  (ในเรื่อง) 

                คนต่อมา ที่ผมจะแนะนำก็คือ Retta ในบทของ รูบี้ ฮิลล์   เวลาที่เราเห็นคนผิวดำแสดง  เราจะคิดตลอดว่าเพราะอะไร หรือมันมีอะไรแฝงมั้ย  ผมไม่ใช่พวก Rasicm (เหยียด) นะ แต่ว่าดูแล้วจะคิดตาม  แต่บทของนางต้องบอกว่าน่าสงสารมาก  ที่ต้องดูแลลูกที่ป่วย 1 คน หาเงินมารักษานั่นนี่  และแฟนนางที่เป็นตำรวจก็มีผลกับเหตุการณ์ในเรื่องเช่นกัน  แต่ผมชอบนางเพราะว่า มันเป็นความรักของแม่ในอีกรูปแบบนึง  แบบคนปกติทั่วไป  และนางถือว่าเป็นคนดีที่สุดในกลุ่ม  คือเป็นคนที่คอยฉุกให้เพื่อนอีก 2 คน คิดตลอดว่า จะทำดี หรือไม่ทำดี 

คนสุดท้าย คือ คนที่เรารู้สึกว่าเฟี๊ยสที่สุดในกลุ่มละ  คือดูเรียบหรู ดูแพง  และฉลาดที่สุดในกลุ่ม นั่นก็คือ 

                  Christina Hendricks รับบทเป็น เบท  แม่บ้านลูกสี่   ที่มีปัญหาเรื่องพ่อบ้านนอกใจ  แต่ดูจะเป็นคนที่มีปัญหาน้อย และฉลาดสุดในกลุ่ม  เด็ดเดี่ยวในการแก้ปัญหา และตัดสินใจอะไรเฉียบขาด แต่บางครั้งก็ดูวู่วามเกินไป  ทำให้ปัญหาตามมา ....

                   โดยส่วนตัวชอบเรื่องนี้ เพราะว่ามันดูจริง และเข้าถึงได้ เป็นชีวิตของคนทั่วๆไป มีสุข มีทุกข์  พูดถึงชีวิตคู่  ครอบครัว  ความรัก  และการตัดสินใจต่าง ๆ ของคน หรือเวลาที่เราจนปัญญา เราจะตัดสินสิ่งที่อยู่ข้างหน้าอย่างไร

ฉากที่ชอบส่วนตัว : 

• ฉากที่ทุกคนตัดสินใจจะทำการปล้น  (ตลกดี 555) 
• ฉากที่ขายไอศกรีมของรูบี้  ก็ดูตลกไปอีกอย่าง หรือเวลาที่นางอยู่กับแฟน กับครอบครัว ก็จะมีการร้องเพลง ของครอบครัว ก็ดูตลกดี 
• และมีอีกหลายฉาก ที่อยากจะเล่า แต่มันก็จะดูสปอยล์ไป อยากให้ดูเอง

            เอาเป็นว่าลองไปดูกันนะครับ เบาสมองดี  แอบให้ข้อคิด ชีวิต ครอบครัว การตัดสินใจบ้าง  แล้วแต่คนมอง แต่คิดว่าสนุกแน่นอน  มีทั้งหมด 10 ตอน (ตอนละประมาณ 40 นาที) สำหรับซีซั่น 1  ก็แอบเชียร์ให้มีซีซั่น 2 ต่อนะ  เพราะเหมือนเรื่องมันก็ยังไม่จบดี  ไปต่อได้อีก...

....เจอกันใหม่ EP. หน้าครับ....
(มีอะไรเสนอแนะ คอมเม้นท์ได้น้า) 

   Netflix คือบริการสตรีมมิงที่ลูกค้าสามารถใช้รับชมเนื้อหาความบันเทิงหลากหลายสำหรับ รายการทีวี ภาพยนตร์ สารคดีที่ชนะรางวัล และอื่นๆ อีกมากมาย ในอุปกรณ์ต่างๆ ที่เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตจำนวนนับพันอุปกรณ์ ด้วย Netflix คุณจะเพลิดเพลินไปกับการรับชมเนื้อหาได้อย่างไร้ขีดจำกัด โดยไม่ต้องรับชมโฆษณา ค้นพบความบันเทิงใหม่ๆ ได้เสมอ ทั้งรายการทีวีและภาพยนตร์ที่มีเพิ่มเข้ามาทุกเดือน 

ข้อมูลจาก netflix.com 

                   
           
                     ก่อนอื่นต้องบอกก่อนเลยว่า  ผมไม่ใช่สายซีรีส์ฝรั่งเลย  ส่วนใหญ่จะเป็นคนที่ชอบดูหนังภาพยนตร์ หรือไม่ก็การ์ตูนทั่วๆไป  หรือไม่เป็น Youtube เหมือนที่คนทั่วไป  สมัยนี้เราต้องยอมรับอย่างนึงว่า  สื่อ คลิป เข้ามามีบทบาทในชีวิตมาก  ถ้าเป็นเมื่อก่อน จะกังวลกันเรื่องอินเทอร์เน็ต หรือความเร็วที่ไม่สามารถรับชมได้  แต่สมัยนี้เหมือนกับว่าทุกคนมองข้ามเรื่องเหล่านี้ไป  และหันมาสนใจเนื้อหาว่าเราจะรับชมอะไรมากกว่า

                        ผมเป็นคนหนึ่งที่ชอบดูหนัง หรือคลิปอยู่แล้ว  ส่วนใหญ่ก็จะเป็นแนวบันเทิง  สารคดี ฯลฯ  ใช้เพื่อนำไปเป็นสื่อการสอนบ้าง (ใช่ครับผมเป็นครู)  ประกอบการเรียนการสอนบ้าง ก็ถือว่ามีประโยชน์นอกจากความบันเทิงนะผมว่า  แต่พอดูๆไปบางทีเราต้องเข้าใจว่า Youtube ไม่ใช่ Stream movies แต่มันเป็นแค่คลิปที่มีคนนำมาตัดต่อ เรียบเรียง  เล่าเรื่องชีวิต การท่องเที่ยว รีวิวต่าง ๆ แต่สิ่งที่ไม่มี คือ "หนัง" ครับ 

               จากที่เราสนใจบวกกับว่างในตอนนั้น ไม่รู้จะทำอะไรดี  เคยลองสมัครของหลายเจ้า ก็ไม่ค่อยโอเค อาจจะด้วยปริมาณของหนัง การ์ตูน และบริการบางอย่าง เราก็รู้สึกเบื่อ เลยคิดว่าเปลี่ยนมาดูฝรั่งบ้าง  และเห็นโปร หาร 4 เลยลองดูละกัน (ไม่เสียหายอะไรนิ)   เลยลองโพสถามเพื่อนว่า

"มีใครสนใจหาร ค่า Netflix มั้ย"  

....ผ่านไป 5 นาที.....

                 เดี๋ยวครั้งหน้า เราจะมารีวิว ซีรีส์แต่ละเรื่องที่ดูไปว่าเป็นยังไงบ้าง  และมีซีรีส์เรื่องใดที่อยากจะแนะนำ  บางที่ก็อยู่ในกระแสที่เค้าดูๆกัน  บางเรื่องก็อาจจะเป็นเรื่องที่ไม่ได้อยู่ในกระแส แต่เราว่ามันก็สนุกดี ก็จะมาแนะนำ ทั้งนี้ ก็อยากจะบอกว่าสนใจก็ลองเข้าไปดูได้ที่ NETFLIX ความสนุกรอคุณอยู่

พบกันใหม่ EP. หน้านะครับ 

                 และแล้ว...เราก็ถึงสนามบินปักกิ่ง  ยิ่งใหญ่ อลังการมากมาย  เราก็ไม่รู้ว่ามันเล็กกว่า หรือใหญ่กว่าสุวรรณภูมินะ แต่ก็ได้เห็นถึงความกว้างแบบสุดๆ  แต่ก็ไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะคิดว่ามันก็ผันตามจำนวนประชากรในประเทศของเขาเอง        

        

                 สิ่งที่ดูตกใจกว่าความใหญ่ของสนามบินก็คือ การเช็คอินผ่านตม. เพื่อเข้าประเทศ คือแบบ....เยอะ ลื้มมม คือเท่าที่ไปต่างประเทศมาก็คนเยอะ อย่างเช่น เกาหลี แต่พอมาประเทศจีนคือแอบตกใจว่าทำไมมันเยอะได้เบอร์นี้  เราต้องยอมรับอย่างนึงว่านักท่องเที่ยวก็ส่วนนึง  ประเทศเค้าก็ส่วนนึง แต่ถ้าจำไม่ผิดเหมือนวันที่เราไปวันนั้น ระบบเช็คอินอัตโนมัติมันปิดทำการไป  เลยมีแค่ช่องทางบริการที่เป็นระบบคนเพียงอย่างเดียว

            จำไม่ได้แล้วว่านานแค่ไหน กว่าจะได้เข้าไปเช็คอิน แต่ก็คิดว่ามันนานมาก นานพอควร  ทางสนามบินก็พยายามจัดระเบียบแถว การวนแถวเป็นหางงูตามรูปที่เห็น  แต่มันก็ยังมีพวกลักไก่ แอบแซงแถวก็เยอะมาก  คือ ตัดแถวกันเอง มโนแถวขึ้นมาเอง  พวกเราซึ่งเป็นคนดีก็ยืนรอไปสิ แต่ก็นะ เรารู้สึกว่าหลายชาติ ต่างภาษา  สิ่งที่ควรจะมีและคิดอยู่เสมอ คือ  "ส่วนรวม"  อย่าคิดว่าตัวเองรีบ  ฉันเหนื่อย ฉันต้องไปก่อน....เพราะถ้าคิดแบบนี้ทุกคน  คงจะวุ่นวายน่าดู 

                 มาต่อกันในตอนที่ 2  ทุกอย่างก็ดำเนินการโดยกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งเป็นเจ้าภาพในการพาเราไปในครั้งนี้  ทุกอย่างก็ดำเนินการเหมือนปกติทั่วไป สำหรับการไปต่างประเทศ ก็คือ เตรียมพาสปอร์ต  วีซ่าของเมืองนั้น ๆ ตั๋วเครื่องบิน เอกสารรับรองต่าง ๆ และที่สำคัญก็คือ "เงิน"  ซึ่งทั้งหมดนี้ ส่วนใหญ่เราจะได้รับการสนับสนุนจากกระทรวงต่างประเทศ ในการรับรองข้อมูล และดำเนินการ ทำให้ทุกอย่างราบรื่นและเป็นไปได้ด้วยดี  รวมไปถึงการให้ Pocket money สนับสนุนการเดินทางในครั้งนี้  บอกได้เลยว่าคุ้มค่ามากสำหรับทริปนี้

                     จำได้ว่าช่วงนั้นชีวิตเราก็จะวุ่นวายนิดนึง เนื่องจากมีอะไรหลายอย่างต้องทำในช่วงเวลานั้น ไม่ว่าจะเป็นซ้อมรับปริญญา (ป.โท)  หรือจะเป็นการย้ายที่ทำงาน จากกทม. สู่ ตจว. เรียกได้ว่า ตารางแน่น กันเลยทีเดียว  แต่ก็คิดเสมอว่าถ้าเราจะ Priority ของชีวิตได้ว่าอะไรสำคัญ มาก่อน-หลัง ทุกอย่างก็น่าจะโอเค

หน้าก็จะโทรมหน่อยๆ เพราะเมื่อวานเพิ่งซ้อมรับปริญญามา

                        ในทริปนี้ก็จะมีในส่วนของกระทรวงฯ และส่วนของโรงเรียนที่ชนะการแข่งขันทั้งหมด 2 ทีม  ก็ถือว่าไม่มาก และไม่น้อยในส่วนของเพื่อนร่วมทริป 

                           เมื่อทุกอย่างพร้อมก็มีการถ่ายภาพตามระเบียบนิดนึง สิ่งที่ได้เรียนรู้ในครั้งนี้ก็คงจะเป็น Priviledge บางอย่างของกระทรวงการต่างประเทศ เราไม่ได้มองว่ามันไม่ดีนะ แต่ก็รู้สึกว่าเค้ามี เค้าก็ใช้ให้เกิดประโยชน์ ในเวลาที่เหมาะสม ไม่ได้ไปเบียดเบียนใครก็ถือว่าโอเค ทางพิเศษมีก็ไปได้ไว้ขึ้น (ซึ่งถ้าเราไปเองปกติ คงไม่เกิดขึ้นแน่นอน)

การบินไทยรักคุณเท่าฟ้า*--*

จำได้ว่าเป็นหมี่ผัดสักอย่าง อร่อยดี พอแก้หิว

นี่คือเพื่อนร่วมทางอีกกลุ่มนึงในทริปนี้ คือ น้องๆจากภาคใต้

              Time Flight ประมาณชั่วโมงกว่าๆ ถือว่าแปบเดียว สำหรับการเดินทางไปต่างประเทศ (เพราะเคยนั่งนานกว่านี้ 12 ชม. ยาวลื้มมมม...มม) แต่ก็ถือว่าทริปนี้เราจะไปหาคำตอบว่าเมืองจีนในความคิดของเรา กับสถานที่จริงๆ มันจะเหมือน หรือแตกต่างกันอย่างไร.....

[To be continue EP.3 ]

           ก่อนที่จะไปพูดถึงเมืองจีน หรือประเทศจีน เรามาดูกันก่อนว่า เพราอะไรเราถึงได้ไป  หรือว่าเพราะอยากไปเอง มันมีเรื่องราว ลองไปอ่านกัน...

.....Before we talk about China or Beijing, let's see why we can go there......

         การไปประเทศจีนครั้งนี้ จะบอกว่าบังเอิญก็ไม่เชิงซะทีเดียว แต่เป็นโอกาสที่ได้ไปมากกว่า  โดยการที่เราสนใจโฆษณาการแข่งขัน ซึ่งไปเจออยู่เว็บ  เลยคิดว่าถ้าเราเป็นเด็กเราก็คงส่งแข่งมั้ง แต่ตอนนี้เราเป็นครูแล้วจะทำยังไงดี เลยลองคิดดูว่าเด็กที่เราเคยสอนตอนม.4 มีใครที่พอจะทำได้บ้าง เราเลยลองไปเสนอกับหัวหน้ากลุ่มงานของเรา ซึ่งต้องบอกก่อนว่าการแข่งขันนี้ ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอันใดกับวิชาที่เราสอนเลย แต่ต้องบอกตรงๆว่า รางวัลมันเป็นสิ่งที่ดึงดูดเรามาก คือ การไปต่างประเทศ ถึงแม้จะเป็นประเทศจีนก็ตาม

This trip to China. Firstly I have to say that it is a chance to go over. I was interested in competing ads on the website. I thought that if I were young, I will do this. But now I'm a teacher and how can I do it? Let's thought about the children who I taught at grade 10.So let's talk with my head of department school.However I must say that this competition which is no relevance to the subjects I teach.I have to say honestly. The prize is what attracts us so much is going abroad although it is China.

             ผลก็คือ เราเข้ารอบ 5 ทีม สุดท้ายจากทั้ง 20 กว่าทีม (ถ้าจำไม่ผิดนะ) และสุดท้ายเราก็ได้รับรางวัลชนะเลิศ และได้ไปเมืองจีนตามลำดับ (ต้องย้ำอีกนิดนึงว่าเด็กเราเก่งและมีความสามารถจริงๆ) หน้าที่ของเราก็มีหน้าที่สร้างแรงบันดาลใจ ติชม และแนะนำมากกว่า ทั้งนี้ต้องขอขอบคุณโครงการ Thai Youth Initiative 2017 ของกระทรวงการต่างประเทศที่จัดโครงการนี้ขึ้นมา ใครสนใจก็ลองเข้าไปชมโครงการ และดูข้อมูลได้ที่ โครงการ Thai Youth

                The result is that we finished the last 5 teams from the 20 teams (if not wrong) and finally we won the championship. And went to China.I need to emphasize that our children are talented and talented. My duty is to inspire, encourage, and guide them. We would like to thank the Ministry of Foreign Affairs' Thailand for  Thai Youth Initiative 2017 project. For more information, see Thai Youth.

        "เช้าวันนี้ก็ปกติ ตื่นขึ้นมาเตรียมของ จัดกระเป๋าไปโรงเรียน  เหมือนนักเรียนเลยเนอะ แต่ก็นะชินแล้ว เนื่องจากการอยู่โรงเรียนประจำมาก่อน  ทุกอย่างก็ปกติ มีแต่เราที่ยังรู้สึกไม่ชินกับระบบที่นี่  ทุกอย่างคงต้องปรับตัว  เราว่าอยู่ได้ไม่มีปัญหาหรอก แค่ว่าอยู่อย่างไรมากกว่า

       ในส่วนของคาบแรกนั้น ก็เจอ ม.4 ห้อง 2 ก็ปกตินะ ถือว่าไม่ได้แปลกอะไรกับการสอนที่ผ่านมา เด็กเหมือนจะตั้งใจ เพราะเป็นคาบแรกอะแหละเราว่า เด็กมันก็คงจะงงๆ มึนๆ อยู่ ต้องดูกันต่อไปว่าจะเป็นยังไง แต่สิ่งที่สังเกตเห็นได้เลย คือ เด็กไม่ค่อยคิด จะทำตามเฉย ๆ"

         จาก 2 ย่อหน้าบนนั้น ผ่านไป 1 ปี เราเพิ่งมาพิมพ์ต่อ วันนี้วันอังคารที่  2 ต.ค. 2561  อาจจะเป็นเพราะเราลืมที่จะเขียนบล็อกจริงๆ ไม่มีเวลามานั่งเขียนนั่งพิมพ์  อีกอย่างมีอะไรให้ทำ ให้คิดมากมาย  ตอนนั้นเราไม่รู้ว่าอารมณ์ความรู้สึก  ความคิดเป็นยังไง  แต่ตอนนี้เราว่าเราโอเคแล้วกับสภาพแวดล้อมและทุกอย่างรอบตัว  ที่ทำงานใหม่  ก็ไม่ใหม่อีกต่อไป  เวลามันช่วยเราได้จริง ๆ ถามว่ามันโอเคมั้ย ก็คงต้องตอบว่าไม่โอเค  เพราะมีหลายอย่างที่เรารู้สึกว่ามันถอยหลัง  หลายคนอาจจะคิดเหมือนเราคือ การทำงานเราควรก้าวหน้าไม่ใช่เหรอ  แล้วทำไมถึงรู้สึกถอยหลัง  แต่ก็ต้องบอกว่าเราสบายใจที่ได้เปลี่ยนที่ทำงาน  ในข้อเสีย หรือความไม่โอเค  มันก็มีอะไรหลายอย่างที่โอเค  เรามีเวลาได้ทำอะไรมากขึ้น  ได้พัก  เก็บเงินเป็นก้อนได้มากขึ้น  มีเวลาให้กับตัวเอง  นี่แหล...ที่เราคิดว่าเป็นข้อดีที่เราอาจจะไม่เคยมองมันเลยก็ได้


วันนี้พอแค่นี้ก่อน  ...แล้วพบกันใหม่ 

เอเอ