"เช้าวันนี้ก็ปกติ ตื่นขึ้นมาเตรียมของ จัดกระเป๋าไปโรงเรียน  เหมือนนักเรียนเลยเนอะ แต่ก็นะชินแล้ว เนื่องจากการอยู่โรงเรียนประจำมาก่อน  ทุกอย่างก็ปกติ มีแต่เราที่ยังรู้สึกไม่ชินกับระบบที่นี่  ทุกอย่างคงต้องปรับตัว  เราว่าอยู่ได้ไม่มีปัญหาหรอก แค่ว่าอยู่อย่างไรมากกว่า

       ในส่วนของคาบแรกนั้น ก็เจอ ม.4 ห้อง 2 ก็ปกตินะ ถือว่าไม่ได้แปลกอะไรกับการสอนที่ผ่านมา เด็กเหมือนจะตั้งใจ เพราะเป็นคาบแรกอะแหละเราว่า เด็กมันก็คงจะงงๆ มึนๆ อยู่ ต้องดูกันต่อไปว่าจะเป็นยังไง แต่สิ่งที่สังเกตเห็นได้เลย คือ เด็กไม่ค่อยคิด จะทำตามเฉย ๆ"

         จาก 2 ย่อหน้าบนนั้น ผ่านไป 1 ปี เราเพิ่งมาพิมพ์ต่อ วันนี้วันอังคารที่  2 ต.ค. 2561  อาจจะเป็นเพราะเราลืมที่จะเขียนบล็อกจริงๆ ไม่มีเวลามานั่งเขียนนั่งพิมพ์  อีกอย่างมีอะไรให้ทำ ให้คิดมากมาย  ตอนนั้นเราไม่รู้ว่าอารมณ์ความรู้สึก  ความคิดเป็นยังไง  แต่ตอนนี้เราว่าเราโอเคแล้วกับสภาพแวดล้อมและทุกอย่างรอบตัว  ที่ทำงานใหม่  ก็ไม่ใหม่อีกต่อไป  เวลามันช่วยเราได้จริง ๆ ถามว่ามันโอเคมั้ย ก็คงต้องตอบว่าไม่โอเค  เพราะมีหลายอย่างที่เรารู้สึกว่ามันถอยหลัง  หลายคนอาจจะคิดเหมือนเราคือ การทำงานเราควรก้าวหน้าไม่ใช่เหรอ  แล้วทำไมถึงรู้สึกถอยหลัง  แต่ก็ต้องบอกว่าเราสบายใจที่ได้เปลี่ยนที่ทำงาน  ในข้อเสีย หรือความไม่โอเค  มันก็มีอะไรหลายอย่างที่โอเค  เรามีเวลาได้ทำอะไรมากขึ้น  ได้พัก  เก็บเงินเป็นก้อนได้มากขึ้น  มีเวลาให้กับตัวเอง  นี่แหล...ที่เราคิดว่าเป็นข้อดีที่เราอาจจะไม่เคยมองมันเลยก็ได้


วันนี้พอแค่นี้ก่อน  ...แล้วพบกันใหม่ 

เอเอ