และแล้ว...เราก็ถึงสนามบินปักกิ่ง  ยิ่งใหญ่ อลังการมากมาย  เราก็ไม่รู้ว่ามันเล็กกว่า หรือใหญ่กว่าสุวรรณภูมินะ แต่ก็ได้เห็นถึงความกว้างแบบสุดๆ  แต่ก็ไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะคิดว่ามันก็ผันตามจำนวนประชากรในประเทศของเขาเอง        

        

                 สิ่งที่ดูตกใจกว่าความใหญ่ของสนามบินก็คือ การเช็คอินผ่านตม. เพื่อเข้าประเทศ คือแบบ....เยอะ ลื้มมม คือเท่าที่ไปต่างประเทศมาก็คนเยอะ อย่างเช่น เกาหลี แต่พอมาประเทศจีนคือแอบตกใจว่าทำไมมันเยอะได้เบอร์นี้  เราต้องยอมรับอย่างนึงว่านักท่องเที่ยวก็ส่วนนึง  ประเทศเค้าก็ส่วนนึง แต่ถ้าจำไม่ผิดเหมือนวันที่เราไปวันนั้น ระบบเช็คอินอัตโนมัติมันปิดทำการไป  เลยมีแค่ช่องทางบริการที่เป็นระบบคนเพียงอย่างเดียว

            จำไม่ได้แล้วว่านานแค่ไหน กว่าจะได้เข้าไปเช็คอิน แต่ก็คิดว่ามันนานมาก นานพอควร  ทางสนามบินก็พยายามจัดระเบียบแถว การวนแถวเป็นหางงูตามรูปที่เห็น  แต่มันก็ยังมีพวกลักไก่ แอบแซงแถวก็เยอะมาก  คือ ตัดแถวกันเอง มโนแถวขึ้นมาเอง  พวกเราซึ่งเป็นคนดีก็ยืนรอไปสิ แต่ก็นะ เรารู้สึกว่าหลายชาติ ต่างภาษา  สิ่งที่ควรจะมีและคิดอยู่เสมอ คือ  "ส่วนรวม"  อย่าคิดว่าตัวเองรีบ  ฉันเหนื่อย ฉันต้องไปก่อน....เพราะถ้าคิดแบบนี้ทุกคน  คงจะวุ่นวายน่าดู